Hepimiz, kendi içimizdeki "boşluğu" bize ayna tutarak gösteren kişiyi seçeriz. Seçtiğimiz kişi aslında bir başka birey değildir; kendi içimizdeki habersiz yanımızdır. Yani aslında hepimiz kendimizi arar ve bulduğumuzu zannederiz. Ancak yine hepimiz "aynaya" değil, bize aynayı tutan kişiye bakarız. Bu durumda bulduğumuzu zannettiğimiz kişi aslında sadece bize aynayı tutan kişi olur. Zaman geçince içindeki boşluğun devam ettiğini anlar ve yanlış evlilik yaptığını sanırsın. Aslında evlendiğin kişi değildir yanlış olan; baktığın "şey" yanlış...
Dusuncelerimin izdüşümünü kaleminizden dinlemek ne mutlu etti bir bilseniz.
Var olun 🙏
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.