Zaten bütün yaşamımızı bir tek insana bağlamamızı, o size güldüğünde mutlu olmamızı, bizi görmezden geldiğinde kahrolmamızı da anlayabilmiş değilim. Yaşam o kadar zengin,o kadar güzel,o kadar fazla ilgi alanıyla dolu ki, bir insanın mutluluğunu bir başka insanın davranışlarıyla sınırlaması bana çok saçma geliyor.”
“ Yaşam yalnızca mantıktan oluşmaz,öyle şeyler vardır ki,hiçbir anlamı olmamasına rağmen bizi mutlu eder.”
“ Aşk geçici bir duygudur. Yaşanırsa iyi ama yaşanmazsa çok daha iyi olur.”
“ Ne kadar anlamlı,ne kadar önemli işler yaparsa yapsın,önce insanın kendisinin mutlu olması lazım.”
“ Zaten aşkın anlaşmayla bir ilgisi yoktur.”
“Aşk geçicidir”doğru!
Evet, duygu geçer.Ama insanın içinde bıraktığı iz geçmez.Bazı insanlar gider ama senden götürdüğü kişiyle, sende bıraktığı kişi aynı olmaz malesef!
Şu kısmı çok beğenilesi buldum, “yaşanılırsa iyi yaşanılmazsa daha iyi olur” kısmı ama onunda içinde başka bir takım şeylerin olduğu belli! Gün yüzüne çıkartmak kolay değil! Ama cümle kendini ele veriyor. 💫
Aşkı küçümseyen insanların çoğu aslında aşkın insanda açtığı kontrol kaybından korkar Çünkü insan birine gerçekten bağlandığında; mantığıyla kurduğu düzen bozulur, egosu zedelenir, “ben kendime yeterim” dediği yer çatlar ve artık başka biri gibi hisseder kendini üstelik bunun farkında bile değildir,
buda ağır gelir. (Tecrübe ve bilgiyle deneyimle söylüyorum)
Son olarak
“Aşk mantıklı değil” diyen herkes, bir gün mantığını susturan birine denk gelince bütün cümlelerini unutuyor olacak.
Uzun bir yorum oldu👀 yorumuz için teşekkür ederim. 👏🏻
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.