Yorum

indéfini isimli okurun asıl gönderisini gör
Aslında bir tür boşluk paradoksu. Sonsuzca bir boşluğun içinde sonlu bir varlık kayboluyor. Sürekli bir düşüş-yükseliş, sürekli bir tekrar, sürekli bir anımsama-unutuş; üstelik sonlu zamandaki varlığını ters yüz ederek, sonsuzca.
Düşelim, unutalım, boşluğa fırlayalım...
Yok aga, artık beni çok darlıyor. Mümkünse yüzeyi terk eylemeyelim.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.