Bu duyguların paylaşımı yalnızlığıdır, bahsettiğin ise inanışın yalnız olmaması hali, ikincisine yani size katılıyorum ancak iki durum farklıdır fikrimce
genel olarak alıntının içinde bulunduğu şiirde, annesi, babası, abisi, arkadaşları gibi kavramlara anlaşılamamaktan şikayet eder gibi yazmış, aslında inanışla zıtlaşan bir ruh çöküşü hali, fakat benim özellikle bu satırları seçerek alıntılamamın sebebi, bana paylaşılan duyguların yanlızlığını çağrıştırması, çünkü eğer inanışı da katarsak işin içine, şair ve inanışı, yalnızlık Allaha mahsustur düşüncesine zıtlaşabilir
kendi adıma şunu söyleyebilirim, iletişim zorluğu çeken biri olduğumu söyleyemem, ancak eğer bir kalabalık yalnızlığımı bozduracak kalitedeyse, yalnızlığıma bir süre ara veririm, yalnız olmayı seviyorum kısacası, bunu nasıl farkettim, şu şekilde hikayemi özetleyebilirim, '..kuş olsun insan olsun, yalnızlık sevmeyi bilmeyenlerin icadı..' karşılaştığım insanların bu kategoride olduklarına inanıyorum. Önce giderler, sonra pişmanlık ve benzer sebepler geri dönüşü sağlar, ama giden mi gitmiştir yoksa kalan mı? her şey o kadar basit ki günümüzde, oysa ki mutluluk, yalnızca dile kolay..
Uyku meleğine emanet ediyorum seni, iyi geceler.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.