Arada bir de üçlemenin ikinci kitabı olan ‘Ekmeğimi Kazanırken’ var. Dün bitirdim o kitabı da. Gerçekten de acımanın da ötesinde, farklı duygular hissettiren bir seri. Öte yandan, Gorki’nin kendi hayatında sorguladığı pek çok şeyi bugün benim de sorguladığımı fark ettim. Hayata karşı sorularımız dahi ortak. Değişen hiç mi bir şey olmaz insanlık adına?!
Umarım seriyi tamamlarsınız bir şekilde. Gerçekten çok değerli bir üçleme...
Evet doğru, Ekmeğimi Kazanırken'i de henüz okuyamadım okunacaklar listesinde duruyor. Üniversitelerim'den önce Ekmeğimi Kazanırken'in yer alması bile ne kadar acı. İnsanlığın çok büyük ayıplarından biri de acılarından hiç ders almamak, nesiller aynı şeyleri yaşıyor trajik şekillerde... İyi okumalar diliyorum size de
Çok güzel bir detay yakaladınız:) ‘Üniversitelerimden’ önce, ‘Ekmeğimi Kazanırken’in yer alması... Tek cümlelik bir kitap incelemesi gibi...
Bırakın acılardan ders almayı, insanlar genelde başkalarının acılarıyla beslenmeyi seviyor... Seviyor derken, garip bir haz duyuyor bundan... Belki de buradan başlamak lazım, ‘değişmek’ ve ‘değiştirmek’ için...
Çok teşekkürler, size de keyifli okumalar...
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.