Elif Sare
@yosrefile
Şu anda okuduğu kitap
İnsanların çoğu mümkün olduğunca uzun yaşamak ister.
Sayfa 46
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsan, erişmesi engellenen bilgiyle özellikle ilgilidir.
Sayfa 20
6/10
Anlatımı çok zarif, dili çok duygusal. Bir roman gibi değil; daha çok bir yas günlüğü, bir iç döküş. Belli ki kalpten yazılmış. Ama ben okurken nefes alamadım.
Metin ilerlemiyor; daha çok içe doğru çöküyor. Sürekli ölüm atmosferi, sürekli geçmişe dönüş…
Bir noktadan sonra hikâyeye değil, ağırlığa tutunmaya çalışıyorsunuz.
Kitabın kötü olduğunu düşünmüyorum.
Sadece benim için zamanı doğru değildi.
Belki başka bir ruh hâlinde tekrar denerim.
Ama şimdilik yarım kalan bir yas gibi rafta duracak.
Bu kitap beni iki kez ağlattı.
Bir Charlie’ye, bir de Algernon’a…
Charlie’nin zekâsı yükseldikçe dünyayı anlaması değil, acıyla tanışması canımı yaktı.
İnsanların bakışlarını, sevgiyi, yalnızlığı fark ettikçe; mutluluğun cehalette mi, yoksa farkındalıkta mı olduğunu sorguladım.
Algernon ise sessiz bir ayna gibiydi.
Onun düşüşünü izlemek, Charlie’nin geleceğini izlemekti.
Aynı sona doğru, farklı bedenlerde yürüyen iki yalnızlık…
Zekâ bir armağan değil, bazen ağır bir yüktür.
Ve herkes, bir noktada, biraz Charlie’dir.
Bitirdiğimde gözlerim dolu dolu oldu.
Charlie’ye de, Algernon’a da birer çiçek bırakarak kapatabilirsiniz kitabı...
