berdar

... bitip yok olmanın sınırında beklerdi onu.
Sayfa 32·Kitabı okudu
Reklam
Hayaller, insanla beraber öbür dünyaya gelemezler miydi?
Sayfa 27·Kitabı okudu
Ama insan düşünürdü, düşüncesiyle Denizin ve Göğün yüceliğine erişirdi. Ve yüce düşüncelerinde, doğa güçleriyle evrenin derinliği ve yüksekliği ile bir tutardı kendini. İşte bu yüzden insan, yaşadıkça, deniz kadar, gökyüzünün sonsuzluğu kadar yüce ve güçlü olacaktır. Çünkü düşünceler sonsuzdur. O öldüğü zaman, bir başka insan onun düşüncelerini daha ileriye, sonra bir başkası ondan da ileriye götürecek ve bu, sonsuza kadar böyle sürüp gidecektir.
Sayfa 27·Kitabı okudu
Çocuk, kara ile denizin farkını da anlıyordu şimdi. İnsan karada olunca karayı hiç düşünmez, ama denizde olunca, denizden başka bir şey düşünemez. Başka şeyler düşünmeye çalışsa bile deniz aklından çıkmaz.
Sayfa 21·Kitabı okudu
Oysa, bir zamanlar bambaşkaydı günler. Şimdi o günlerin nasıl olduğunu söylemek çok zor.
Sayfa 8·Kitabı okudu
Reklam