Osman
@ytmgl
"Odamda beni kitaplarım bekler. Bu yegâne tesellidir."
Müzik, tarih ve çokça edebiyat...
113 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Kedi terk edildiğinde sahibini görünce kucağına zıplar. Ama biz kedi değiliz değil mi? Ne bize açılmış kollar ne de sarılmak için hevesimiz var.
Küskünlük daima ümit içerirdi. Bir tepkiydi çünkü küsmek ve her tepki gibi bir amaç için yapılırdı. Fakat susmak tepki olamayacak kadar hissiz bir haldi.
Herkesin deliliği kendine özgüydü. Yaşadıklarımız, hayal gücümüz ve hislerimiz belirlerdi özgün deliliklerimizin biçimini ve büyüklüğünü.
Ama kentli insan, artık sadece kendi ruh kışlasına çekilebiliyor, biraz işine ve daha çok da içine bakıyor… Eskiden kış musahabe, yaz ise muhasebe vakti imiş, artık tam aksi… Kış geldi mi, kısa günlerde az iş, uzun ve zifiri karanlık gecelerde kendinle barış, işle içini nakış nakış… Nasipse bahara yaza çıkış…
Tövbe, affa açılıp yükseltilen avuç içleri kadar kolay ve nazenin bir haykırış değil mi o halde?