Zamana hiç değer vermediği halde, her vakit herkesten önce davranmak isteyen, sırasına razı olmadığı için de birbirini itiştirip geç kalan milletimiz gene telaşla davrandı.
Zengin adam zengin adama hiçbir zaman fedakarlık edemez ki… Oysa bir insan dünyada diğer insanların fedakarlığına nasıl muhtaçsa, öteki insanlara karşı fedakarlık etme ihtiyacını da bazı aynı şekilde duyar.
Eski adamlar, bütün davranışlarını dine uydurmaya uğraşmışlardı. Yürüyen ve değişen hayatı donmuş kalıplara uydurmaya çalışmaktan daha zavallı bir iş olur mu?
En kötüsü kendi kendimizle çoğu zaman çelişmeli yaşadığımız halde başka insanla birlik kurmaya, duygularımızı birbiriyle hiç ayrıntısız eşleştirmeye çabalıyoruz.