..
O(sav), kaş çatma zamanında tebessüm eden rahmet elçisiydi. Belki Sürâka’nın kumlara çakılıp kalan ayaklarına merhem sürebilirdi, ama asla ona öfkelenip ceza vermezdi. Bu onun acizliğinden değil, bilakis dirayetinden idi. İnsanî tavırlardan en ziyade sevgiye dair olanları tercih ediyordu çünkü.