En ağır düşünceler kıvranır
En çok kullandıklarıniz yıpranır
Kahrolur esen rüzgar
Kaybour kaçan duman
Koşarlar yetişmek imkansız
Bakarlar görmek manasız
Sen bir uzun çamur ben bir kaçan köpek
O ise gönlündeki uçan kelebek
Ağrıtır ağacın içindeki oyuk
Saklanır derindeki kovuk
Kitabın ortasındaki kıvrılmış sayfa
Kalanın ortasındaki kıvranmış kafka
Bilmediklerimiz bulunur
Sevmediklerimiz korunur
Duyduklarımiz unutulur
Gördüklerimiz kaybolur
Sen bir kaçak hisseder duyu
Korkuların kendine sığ bir kuyu
Dener oysa soğuk değil ki suyu
Mabedinde yetişen tek pis huyu