Bir gün gurbetten eve dönersem, doğduğum yerin ufkunu koyu bir sis altında bulduğumda ve unutuş dumanı önüme yığıldığında işte o vakit maziye ihanet ettiğimi anlayacağım ve içimde sabırsızlığa eş değer bir acı duyarım .
Suya hasret bir kuyunun çığlığıyla yanar içim ve işte o zaman memleketim hüzünlenir ben hüzünlenirim, ruhumun renkleri silinir,
yaşam fanusum bulanık bir hal alır, dağılırım ,eksilirim , daralırım belki de doğup büyüdüğüm topraklar benden göç eder anlayacağım ki ; her nefes alışım ömrümden ruhumu alacak.