İkimiz de bu kadar uzun süren sessizlikten sonra söze nasıl başlayacağımızı bilemediğimiz için konuşmuyoruz herhalde. Belki kendi gürültümüzde boğulmuşuz.
Dağa tırmanmayı neden bir türlü göze alamıyordu dağın eteklerinde dolanıp duran bu küçük kafile? Bu kadar göz önünde bir çözümü neden akıl edip bulamıyorlar? Yok muydu içlerinde bir gözü kara?