Bir şeyler yapıyorum. Yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum. Yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var..
Beni bulamazsan üzülme, eşyalarımı bulacaksın.
Kestiğim taşları,açtığım yolları,
İşlediğim heykelleri bulacaksın.
Ve göreceksin ki binlerce yıl öteden parmak izlerimiz değecek birbirine..
(3000 yıl önce yazılmış bir Likya şiiri)