İçimde kaleler inşaa ettim kırılmamak adına.
Harcına gözyaşı döktüm daha da sağlam olsun diye.
Şimdi yarattığım zindanlarda ışıksızım...
Kaçtım kendime saklandım her küstüğümde...
Vazgeçtim aynalardan vakitsiz uykularda.
İnsan kendine rağmen yaşamayı bilmeli bazen...