Niçin başka güneş, başka toprak ararsın ki,
Yurdundan kaçmakla kendinden kaçar mısın?
~Horatius
Bu kocaman dünyada, herkesin yaşadığı ortamda kendini yalnız hissetmesi...
Büyük evler, ayrı odalar, aynı evde yaşanılması halinde insanların birbirinden bağımsız kalması...
Teknoloji, internet, telefon, sosyal medya...
Filmler, diziler...
Hepsi bizi birbirimizden ayırdı değil mi?
Bir araya geldiğimizde dahi iletişim kuramaz olduk, mutlu muyuz peki bu halden?
-Hiç sanmıyorum.
Gittikçe de hissizleşiyor, iletişim kuramıyor ve yalnız kalmak istiyoruz. Yalnız kalmamızın sebebi ise daha başıboş, daha rahat yaşamak. Ama çoğu zaman da bilemiyoruz rahat yaşamayı. Çoğu kez insan dünya işlerini bıraktığını sanır lakin bu işlerin yolunu değiştirmekten başka bir şey yaptığı söylenemez. Kafamız dağınık iken bir konudan başka bir konuya geçemiyoruz. Aslında bir konu üzerinde çok düşünmek hem hafızamıza hem de bedenimize zararlı olduğunu düşünüyorum. Bir öğrenci olarak sınavları örnek göstereceğim. Evet, sınavlar...
Her öğrencinin ortak problemidir. Sınavların olacağı zaman herkes panikliyor, stres yapıyor ve bir an önce onlarla nasıl başa çıkacağını düşünüyor. Düşündükçe stres yapıyor, stres yaptıkça daha çıkmaz yollara düşüyor (Zaten günümüzün eğitim sistemi oldukça karışık).
Öğrenci kafasını rahatlamak istiyor tabii. Ne kadar aktivite yapsa, hoşça vakit geçirse kurtulamıyor bu düşünceden. Sonra duygularda bozukluk başlıyor. Ruhun derdi içinde, kaçamaz kendi kendinden. Bu durumu birileriyle paylaşmak isteyecektir ama koca evde herkes kendi dünyasını yaşıyor. Herkes facebook'ta, instagram'da, twitter'da. Derdini paylaşacağı kimse yok. Ona kocaman sarılıp, ağlamaklı bi' sesle derdini anlatacağın kimsen yok!
E tabii, teknolojinin harikaları varken kim dert dinlemek ister ki düşüncesine
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şeriatında bütün şeriatlar mahvoldu.
Fer’inde bütün asıllar kayboldu gitti!
Ebedi olan şeriat, senin şeriatındır, senin hükümlerindir.
Tanrı adından sonra anılan ad, senin adındır...