“Geride kalanlar için en kötü yanlarından biri de ne biliyor musun?” diye sordum. Onunkinin aksine benim dürüstlüğümün tamamen gönüllü olması garipti. “Aklının sana ne çabuk sırt çevirdiğini görmek. Sana ve zihninde uyuyan hatıralara ne kadar çabuk ihanet edebileceğini görmek.”
“Sen Gümüş Yürek’sin, demişti zihnimde orada olduğunu bile bilmediğim, çirkinliği ölçüsüz bir ses.
Grisin.
Koyu beyaz olduğun kadar pekâlâ açık siyah da olabilirsin.”