zehya

zehya
@zehya
Acının ödülü büyümedir.
Başkalarının zavallılığına bakıp kendi haline şükredenlerden nefret ediyorum. Fyodor M. Dostoyevski
Reklam
Ne kadar çok anladıysam o kadar derinlere battım. Sıkıştım kaldım. Öylesine güzel bir gökyüzünün altında bu kadar kötü insan nasıl yaşayabiliyordu? Fyodor M. Dostoyevski
İbrahim… Bırak elindeki o baltayı, artık gerek kalmadı! Ben bütün putları tek tek devirdim ellerimle. Kimsenin haberi olmadı! İbrahim… Bu dünya ne Buhtunnasır’a ne de Süleyman’a kaldı.. Hepsi göçüp gitti ecelleriyle.. Hepsi kalakaldı amelleriyle… İbrahim… Beni eyleme asma bahçelerin put yapılan güzelleriyle .. İbrahim… Benim buzdan değil taştan evim eridi, kalakaldım güneşle başbaşa… Yok mu bir gölgelik? İbrahim… Çok susadım bitap düştüm, ellerim çok üşüyor, üstelik kan revan içinde… Al kanlara boyandım baştan başa! İbrahim… Su ver Kevser ırmağından bir tas, Yaralarımı sen sar anama söyleme! Bilmesin putları devirdiğimi.. İbrahim…