Ben düşünmeye başlayınca seni
_Ki bu bir önceki düşünmenin
sonundan çok öncedir- inan ki dağlar, taşlar, inan ki bulutlar, yağmur ve kar, toprak, su ve gökyüzü, güneş, ay ve yıldızlar…
Onlar da benimle birlikte
Ve onlar da benim kadar seni düşünürler...
Benim kadar diyemem ama yemin ederim onlar da seni özler.
Hep dalgınım bu günlerde.
Saati cezveye koyup yumurta tutuyorum.
Bir gün takvime bakmasam yılı unutuyorum.
Aklım başıma gelmiyor, başıma çarpmadan dallar.
Yolda dalıp dalıp gidiyorum
Nisana kaç var diyorum saati sorarken.
Hiç böyle olmamıştım.
Bilenlere sordum; ‘aşk bu’ dediler...