zeynep

@zen1·
·
sabitlendi
Durakta üç kişi Adam kadın ve çocuk Adamın elleri ceplerinde Kadın çocuğun elini tutmuş Adam hüzünlü Hüzünlü şarkılar gibi hüzünlü Kadın güzel Güzel anılar gibi güzel Çocuk Güzel anılar gibi hüzünlü Hüzünlü şarkılar gibi güzel
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gel neyin inadı bu Bırak gel, bırak gel Sen bu ömrün ilacısın gel Bize şans ver
Ben düşünmeye başlayınca seni _Ki bu bir önceki düşünmenin sonundan çok öncedir- inan ki dağlar, taşlar, inan ki bulutlar, yağmur ve kar, toprak, su ve gökyüzü, güneş, ay ve yıldızlar… Onlar da benimle birlikte Ve onlar da benim kadar seni düşünürler... Benim kadar diyemem ama yemin ederim onlar da seni özler. Hep dalgınım bu günlerde. Saati cezveye koyup yumurta tutuyorum. Bir gün takvime bakmasam yılı unutuyorum. Aklım başıma gelmiyor, başıma çarpmadan dallar. Yolda dalıp dalıp gidiyorum Nisana kaç var diyorum saati sorarken. Hiç böyle olmamıştım. Bilenlere sordum; ‘aşk bu’ dediler...
En sevdiğim saatler. Gün doğuşuna yakın saatler.. Ne seni anlamaya yetti zaman... Ne beni anlamana... Dereden tepeden konuştuk, Havadan, sudan, giyimden, kuşamdan Ölümden, yaşamdan Bir olmaktan, ayrılıktan, yalnızlıktan, kalabalıktan filmlerden, kitaplardan, mutluluktan, göz yaşından Evlerin iç dünyasından söz ettik. Bu dünyayla, başkalarının dünyasıydı o uzun uzun anlattıklarımız Bir de dost arkadaş muhabbetleri... Kendi dünyamızdan söz etmedik hiç! Başımı alıp dağlara çıkacağım Avazım çıktığı kadar haykıracağım Dağlar taşlar yıkanacak göz yaşlarımda Beni onlar anlayacak derken... Ben sen anla diyordum aslında. Baktın öylece... Anlayamadın... Teselli edecek sözler aradın Çığlığı duyamadın Suskun olduğum günlerde yüreğimin neden buz tuttuğunu düşünmedin hiç! Girip göz bebeklerinden bana bakmaya zaman mı yoktu, yürek mi ? Bilmiyorum ... Ben beni anlatmaya yetmedim biliyorum Seni anladım mı yeteri kadar şimdi düşünüyorum... Sar beni Üşüyorum...