Mevlana der ki;
Dibi yosun tutan denizlerle
ilgilenme sen dağları seyret.
Yenik düşüyorsan özlemlerine aldırma, kalbindeki o
uçsuz bucaksız sevgiyi hisset.
Işıklar sönmüşse ve karanlıksa;
ona da aldırma ay ışığını seyret.
Sabret ki her şey hissettiğin
kadar derin ve sonsuz olsun.
O kadar birikmişti ki anlatacaklarım, özlemelerim, sevgim.
sesimde kuş, ömrümde kelebek edasıyla gelmiştim sana ve sen hep yaptığın gibi yine yazık ettin yarınlara.