“Bazen de gözlerini kırpıştırarak beni eğlendirmeye çalışırdı. Dünyanın en iyi babasıydı o… sessizce gökyüzüne bakarken babamla geçirdiğimiz o günü dünmüş gibi hatırlıyorum.”
“Nasıl bir lüks içinde yaşıyormuşum meğer! Üstelik hiçbir derdim, tasam da yoktu ozamanlar; ne yalnızdım ne acı çekiyordum. Babam hayal edilebilecek en iyi babaydı. Ablam dünyanın en iyi kalplisiydi, yanından ayrılmak istemiyordum hiç… Fakat büyüdükçe ayrıcalıklarım teker teker sona erdi ve gitgide kendime öfkelenmeye başladım.”
“Kendi zevklerime sahip çıkıyorum, çıkmam gerektiğine de inanıyorum ama gizlice yapıyorum bunu. İnsanlara zevklerimden bahsetmenin, onları çevreme göstermenin düşüncesi bile beni huzursuz ediyor.”