Seni sevmeye malik olmanın tasasında
Gökyüzüne bakmak gibi alışkanlıklar edindim
Eli ekmek tutan en güzel çağlarımda
Emelsiz özlediğim ihtiyar bir İstanbul’da.
Şafakta yol alan gemilere içimden şarkılar söyleyip
Sonbaharları çayımda demledim
Tek bir takvim yaprağı eksilmedi yüreğimden
Sen hep hazan kaldın içimde
Kötü alışkanlıklar edindiğim gözlerini ve
İsrafı caiz olmayan kokunu götürme yanında
Bir sen filizlensin içimde
Bir sen, zındık ve karanlık mesafelere inat.