Zežsu
@zeymini
Yaşamak öldürüyor anne bir daha doğurma beni.
Görüyorsunuz ya, onlar da anneydi ama bizim anladığımız anlamda çaresiz, istemsiz bir doğurganlıkla ülkelerini insanla dolup taşımaya zorlanan, sonra da oturup çocuklarının acı çekmesini, günaha girmesini, birbirleriyle dövüşerek ölmelerini izlemek zorunda kalan anneler değil, Bilinçli İnsan Yaratıcıları olan annelerdi. Onlarda anne sevgisi vahşi bir arzu, salt bir “içgüdü” değil, tamamen kişisel bir duyguydu; bu bir dindi.
Reklam
En iyi türde insan nasıl yaratılabilirdi? İlkin yanıtları daha iyi çocuklar doğurma umudundan ibaretken, sonrasında çocuklar doğum sırasında ne kadar farklı olursa olsun esas gelişimin daha sonra, eğitimle ortaya çıktığını çıktığını anlamışlar.
Neden “bir kadının saçtan tacına” hayranlık duyarız da Çinli erkeklerin at kuyruğuna hayranlık duymayız; bunu, uzun saçın kadına “ait” bir şey olduğuna fazlasıyla ikna olmamız dışında bir nedenle açıklamak zor.
Reklam