Zežsu
@zeymini
Yaşamak öldürüyor anne bir daha doğurma beni.
1.312 kütüphaneci puanı
703 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Anı, saygı, unutulmamak… Hepsi yaşayanlar içindi. Buna rağmen “keşke ruh beden ayrılığı gerçek olsaydı.” diyordu “keşke benim de ruhumla bedenim bir süreliğine birbirinden ayrılabilirseydi onlar bedenimle oynarken, ben başka yerlerde olabilseydim.”
Gelecek bir bilinmezlik değil, bir işkence sahnesiydi artık; kendisi ise o sahnede hem kurban hem de seyirciydi.
Bazı insanlar kendilerini kabul ettirmek, sevdirmek için çok çaba gösterir; bazılarındaysa hiç böyle bir niyet yoktur, olduğu gibi yaşar ve sen yavaş yavaş ondaki kaliteyi keşfettiğin zaman hayranlığın artar.