Zeynep Yıldırım
@zeyneb______
yaşamaktan bir güneşle kaplanıyor onun kalbi*
Arşimet kusurumuza bakmazsa şayet, bize bir miktar umut versinler; dünyayı yerinden oynatalım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ayakkabılarını kapımın önünde görmeyi istiyorum!
çünkü bu,
seni seviyorum içine nal salmak demektir.
ve hareketinin bana durduğunu akla uydurur.
oysa seni sevmem toplumu meşru kılar
ve gitmen beni dile indirger sevgilim.
inanmışım kaybetmek esrarıdır esrarın
çıldırmış bir vaşak gibi kaybediyorum
ipimden kurtulmuşum kaybediyorum
birleşmiyor ellerimiz haykırıyor trapez
tanklar tank olup geçiyor üstümüzden
helvetius haklı devlet şaşkın piyanist kara
memleket sana rağmen ket vururken yarama
şu çıplak çocuk şu tüyük bürk şairi ben
-ve emir ‘kun’ diyor, doğruluyorum-
bu ülke’den daha bıçkın tamlama bilmiyorum
Yaşadığı çağın zihniyetine o kadar büyük bir tepki duyar ki Kafka, bütün eserlerini ölümünden sonra yakılması için yakın dostu Max Brod'a emanet eder.Max Brod bu isteği yerine getirmez.Bugün Kafka gibi büyük bir edebi dehayı okuyabiliyorsak, bunu Max Brod'un "ihaneti" ne borçluyuz.