İnsan neşeyi kaybetmekle hüzne gark olabilir, hüzünden bir şey öğrenmekle de ruh hâli neşeye tebdil edebilir. Yaşama sanatı, ıstırabımızdan öğrenmek ve neşemizi besleyip büyütmekle hükmünü icra eder.
Din yaşamın kurtarılması için değil, yaşamın kendisi için gereklidir, insanın kaçınılmaz yenilgisini kabul etme yoludur, insanoğlu için nihai zafer diye bir şey yoktur.