Ruhu revan
@zeynep3_
Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen Merdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen
Şu anda okuduğu kitaplar
Senin varlığın, aynı anda hem güneşin hem yağmurun çıkması gibi...Sayende benim hayatım bir gökkuşağı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yalnız kalmak bazen bir bahçe gibidir. Balçıktan duvarların arkasına saklı bir bahçe. Açık kahverengi duvarlara baktığında içeride sayısız güzelliklerin olduğunu hayal edemediğin bir bahçe. O renksizliğin ardında parlak ve benzersiz görüntülerin bulunduğu bir dünya var. Yaprakları bile görünmeyen ağaçlar. Sesi duyulmayan şırıl şırıl çeşmeler. Kokusu duvarlara saklanmış çiçekler. Ve bu güzellikleri görmek için cesur olmalısın. Kapıyı çalmaya cesaret edip içeri girmelisin. Yalnız olmak birçok insan için korkunç ve kötü bir şey. Girmeye cesaret edemedikleri karanlık bir dünya, soğuk ve renksiz bir balçık duvar. Ama ben bu bahçenin güzelliğini görebiliyorum. Ona sarılıyorum. Başımı kırmızı çiçeklerine gömüyorum. Yorgun ayaklarımı küçük gölün serin sularına daldırıyorum. Burada içime taze havayı çekip yaşamın nefes keseci yolunda yürümeye devam ediyorum. Artık kimsenin benim güneşten yanmış yüzümü ve yıpranmış ellerimi görmesini, ruhumun derinliklerine bakıp mutsuzluğun sert rüzgarlarında bırakıldığımı fark etmesini beklemiyorum
Sonbahar göç mevsimiydi. Tekrar baharı yakalamak için kaçınılmaz bir mevsimdi.
Benim için oyun, sadece sen olduğunda güzeldi. Senin varlığın zaten bana başlı başına oynamak ve kazanmak demekti.
İşte insan böyledir. Hep olmayan şeyi düşünüp durur. Benim düşünebildiğim tek şey gördüğüm ve hissettiğim şeylerdir.