İyice karanlık bastırana, dünya sessizleşene, otobüsler geçmeyi bırakana, komşuların camlarında ışıklar sönene, insan hakları savunucuları da dahil olmak üzere herkesin uyuduğu günün o en az sıkıntılı vaktine dek yorganın altından çıkmadım.
Kimsenin bulunmadığı ormanda uzun yürüyüşlere çıkıp bana kimsenin ulaşamayacağı başka bir kıtada bulunduğumu hayal ettim. Kimse sana ulaşamaz, dedim kendi kendime, ulaşılabilir olmazsan eğer.