"Ufak tefek vücudu ve sürekli giydiği o çiçekli elbiseleri
içinde pek zavallı görünen kadının, esmer yüzü gülse de,
hüzün sanki onun doğal bir parçasıymış gibi, hep orada
asılı duruyordu."
“İşte hayatımın bütün özeti bu, ötesi yok. Hayatı renklendiren o küçük ayrıntılar bende hiç olmadı ve olmayacak. Kısacası yaşlanıyorum, ama yaşamıyorum.”
Demir’in içi burkulmuştu. Düşünceli bir şekilde Aslı’ya bakarak içinden onun son sözlerini tekrarladı:
‘Yaşlanıyorum, ama yaşamıyorum.’