Ömür hanımla güz konuşmaları...
Yağmur yağıyor Ömür Hanım... gökten değil, yüreğimin boşluğundan ömrümün ıssız toprağına... Ve ben sonsuz bir düzlükte bir küçücük, bir silik nokta gibi eriyip gidiyorum. Seslensem kim duyar sesimi yalnızlıklar katından?
...
Kim kimi ne kadar anlayabilir Ömür Hanım?
Susmak yalnızlığın anadilidir Ömür Hanım, şiiridir, beni konuşmaya zorlama ne olur. Sözün sularını tükettim ben, kaynağını kuruttum. Geriye bir büyük sessizlik kaldı yüreğimde, kalabalıklar, kalabalıklar kadar büyük...
...
Sözü yasaklamalı Ömür Hanım yasaklamalı... Kimsenin kimseyi anlamadığı bir dünyada söz boşluğu dövmekten başka ne işe yarıyor ki?
...
Kimseler görmedi beni Ömür Hanım, bu dünyadan ben geçtim. ...
Beni cam kırıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü ve dağınıklığı ile...
Benim atomlarım ve senin atomlarım kesinlikle birlikteydi. Kim bilir, 13.7 milyar yıl içinde kaç defa daha bir araya gelmişlerdir. Benim atomlarım senin atomlarını tanıyor. Atomlarım atomlarını hep sevdi.”🌼
ez ji xew rabûm, gulfiroşek dî,
pir gelek şa bûm, gul bi dil didî.
gul bi dil didî.
hebû me yek dil, tev jan û kul bû,
ne bûme bawer, gul bi dil bidî.
gul bi dil bidî.
bazar me kir go, ser bi ser nadim,
ê gulperest bî, can û dil didî.
can û dil didî.
min go kî didî, can û dil bi gul,
go: ev bazar e, dil bi kul didî.
dil bi kul didî.
min can û dil dan, dil kiriye qêrîn,
go ho cegerxwîn, dil bi gul didî.
dil bi kul didî🥀🖤
Ah toprak!..
Her şeyi alıp özlemin korunu nergizlere süren toprak..
Sen de küser miydin;
Yağmura,maviye
en çok da kendine
Küser miydin Nergis kokulum🥀🖤