Dişlerimle, şafağı sökmek isterken karanlığın göğsünden;
Gün ağarıyordu saçlarıma,
Tel tel,
Raylarımdan çıkıyordum,
Vagonlarım kopuyordu bir biri ardına,
Savruluyordum...
Olmak istediğim her şeyi olmam, yaşamak istediğim bütün hayatları yaşamam mümkün değil. İstediğim bütün yetenekleri geliştirmem mümkün değil. İstememin nedeni ne peki? Hayatımda, olası bütün zihinsel ve fiziksel deneyimlerin her bir rengini, tonunu ve her çeşidini yaşamak istiyorum.
Çalışın, çalışın ki, daha da fakirleşip, daha çok çalışmak ve daha fazla sefalet için sebebiniz olsun ! İşte bu , kapitalist üretimin en acımasız kanunudur.
Ancak, en uzun ve acılı intikam, insanoğlunun doğasını yalanlar ve dolanlarla tahrip ederken başka türlü insanlarmış gibi maskeler arkasına gizlenen düşünürlerden alınacaktır.