En iyisi savaşmaktan vazgeçmektir, bırak gitsin. Sürekli bir şeyleri düzeltmeye çalışmaktan vazgeç. Bir şeyden ne kadar çok kaçarsan o kadar uzun süre ona katlanmak zorunda kalırsın. Bir şeyle savaştığında, onu sadece daha da güçlendirirsin.
Tek başına gülerken neden kendini salak gibi hisseder de insan, sonra da genellikle kendini ağlarken bulur? Nasıl olur da sürekli değişime uğrarken, hâlâ aynı ölümcül virüs olabilir?