Hayat bir tren garı, giden vagonlarda herkesin kendi içinde yol aldığı yaşamıydı. Bu istasyonda sefer kaçırma gibi bir olasılık da yoktu ayrıca. Her lokomotifin ayrı amacı vardı, birine binip seyir edemesen de diğerinde denerdin şansını mesele garı terk etmemiş olmaktı... Dinlenmeli soluklanmalı ama inatla devam etmeliydi...
İnsnoğlu sanıyordu ki düşüncesi hep baki kalacak ve hiç değişmeyecek, ama öyle olmuyordu. Gün geldiğinde sevdiğini sevemiyor, nefret ettiğine küs kalamıyordun.