"Birini öldürdün mü? "
"Hayır."
"Öldürmeyi düşündün mü? "
"Her gece. "
"Bu da bir başlangıç. "
"Kimseyi öldürmek istemiyorum aslında. "
"Sağlam politika. Ta ki insanlar seni öldürmek isteyene kadar. Ki bu da bizim meslekte sık sık olur. "
"Bizim meslekte derken? "
"Döküntülere katılmanı istiyorum. "
Duvara tutunuyordu ama en sonunda sımsıkı tutunduğu şey amaçtı. Ve bu amaç onu yukarı taşıdı.
Bir vaşak, bir örümcek hatta Hayalet bile değildi o. O, İnej Ghafa'ydı, geleceği yukarıda bekliyordu.
"Eh, kendimizi dünyanın en güvenli hapishanesine tıktırmayı başardık. Ya birer dâhiyiz ya da yaşayan en aptal herifleriz." diye fısıldadı.
"Yakında öğreniriz. "