Zeynep Up
@zeynepup
Şu anda okuduğu kitaplar
Ruhu, dokunduğu onlarca insanın ruhuyla birlikte eprimiş bir yorgan gibi dikiş yerlerinden yırtılırdı. Ve mutlaka yama isterdi. Belki de bu yüzden rahattı kanepemiz. Bu yüzden iyileştirirdi onu, kucağımda uyumak.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Görünmez yeleleri vardı sanki; güçlüydü kudretliydi. Ama gözleri! Gözleri hep aynı şeyi söylüyordu: “Beni iyileştir.” Yorgun muydu, yoksa yaralı mı ? Uzun süre yorgun olduğuna inanmayı seçmiştim.
Onunla sohbet etmek, derin bir denize açılıp birlikte yüzmek gibiydi. Bazen hiç konuşmazdık da. O mucizevi sessizlik anları…
Sulh sağlamıştık ama esas kendimle sulh sağlamam çok daha uzun zaman alacaktı.
“Yani aslında kendimi mi sevmiyorum ?”
“Kendini sev artık Aylin.”
“Ben hiç sevilmedim ki sevmeyi bileyim.”
“Ama sevilmeyi hak eden bir kadınsın ve artık yanında ben varım.”