…dünyanın farklı olabileceğini düşünüyordum. Kendi kendime, pencereleri açabileceğimi söylüyordum, duvarların daha aydınlık olabileceğini, belki de geçmiş kokan bu mobilyaları saklamak zorunda değilim diyordum, güzel olan geçmişi değil, hayır, yaşlı geçmişi, kokuşmuş olanı, eski bir kanaviçe gibi kokanı saklamak zorunda değilim.
“Senin aşkın senin. Sana ait. Aşkını reddetse bile onu değiştiremez. Sadece ondan faydalanamaz, hepsi bu. Verdiğin, Momo, sonsuza dek senindir. Sakladığın ise ebediyen yitmiştir!”