Ölüm yanı başlarında beklerken dörtnala düşmüş de gelirken zalimler, onlar ellerini kaldırıp tekbir getirdiler ve arkalarında kaldı O'ndan gayrı ne varsa. Hepsi yağan yağmura aldırmadan tek sıra dizildiler dergâhın avlusuna ve o an durdu sanki bütün heyulası dünyanın.
Zira ezan sesi hürriyetin sesiydi, ezan sesi merhametin sesiydi ve bütün zalimlere meydam okumaya bir "Allahuebker" yeterdi.