Özge
@zgygz
All is true.
Shakespeare
Sui generis.
Hep yolcuyuz böyle gelip gideriz.
Dünya senin vatanın mı yurdun mu?
Neşet ERTAŞ
Şu anda okuduğu kitaplar
Zeka geriliği olan Charlie 'umutsuzca' akıllı olabilmeyi umut ediyor. Beyin ameliyatı olarak "akıllı" olabilmek için denek olmayı kabul eden ilk insan o.
Bu uğurda fare Algernon ile labirentlerde yarışıyor. Yarışmalarda üzülüyor, seviniyor ama rakipi hep fare. Ne acı...
Daha da acısı onun ruh halini, bilimsel veri olarak kullanabilmek adına her gün tuttuğu ses kayıtları ve günlüklerle biz de an be an hissediyoruz.
Ne garip normal insan zekasının altındayken arkadaşları varken, IQ'su artınca arkadaşı kalmıyor. Sizce de çok enteresan değil mi?!
Daha da acısı ve beni derinden etkileyen şey ailesi ile olan ilişkisini basit ama ruha dokunur bir şekilde anlatması. Annenin önce oğlunun zihinsel durumunu kabullenemeyişi, bir çocuğu daha olduktan sonra oğlunu istememesi, babanın tüm gücüyle karşı çıkmaya gayret etmesi ama maalesef yetersiz kalması, bu yüzden bir ailenin dağılması, kardeşin dışarıdaki akran zorbalıklarına dayanamayarak zeka geriliği olan abisine iftira atması... liste uzun.
Asıl mevzu ise burada dönüyor. Charlie'nin öyle yoğun bir empati yeteneği var ki, ailesinin kendisine yönelen her olumsuz davranışını tolere ediyor, anlamaya çalışıyor ve hatta onları affediyor. Aslında ne muazzam bir duygusal güç. Takdire şayan...
Ve kitabın sonunda hikaye en başa evriliyor. Algernon'un başına gelenleri gören Charlie kendi sonunun da nasıl olacağını anlıyor. Gün be gün edindiği kazanımları tek tek yitiren bu adam eski haline dönüyor. Mutlu bir sonumuz yok yani.
Ve bir de Charlie'nin aşık olduğu kadınla yakın temas kurmakta zorlanırken (aptal ve çocuk olan Charlie'nin kendisini izlediğine inanıyor), duygusal bağ kurmadığı, sadece fiziksel çekim hissettiği kadınla ten teması kurabilmesi de ayrı bir psikanaliz konusu bence.
Öldüm, bittim değil benim icin ama
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Türk edebiyatında yaşayan bir efsaneye denk gelmek de bizim şansımız diyelim...
Yine muazzam bir kitap. Dili akıcı, kendisi sürükleyici ve merak uyandırıcı.
Başkomser Nevzat aradan geçen uzun yıllardan sonra umulmadık ve tesadüfi bir şekilde karısı ve kızının katillerine ulaşıyor. Travmalar, yüzleşmeler, ihanetler her şeyden ortaya karışık bir yapıt.
Katil o mu bu mu derken bir Ahmet Ümit'in daha sonuna geldik.
Kesinlikle tavsiyedir. Keyifli okumalar.
Çocukluk döneminiz '80ler '90lar arasına denk geliyorsa öyle büyük bir özlemle, içiniz ısına ısına okuyacaksınız ki kitabı elinizden bırakmak istemeyeceksiniz.
Yarım kalan hikayeler, sıcacık gerçek arkadaşlıklar, gizli kalmış sevdalar, destura hacet olmayan kardeşten öte komşuluklar, yardım istemeden uzanan eller, göçmenlerin yaşadığı zorluklar, başarı öyküleri, başarısızlık öyküleri, disiplin sembolü aile reisleri... Hayatın içinde ne varsa bu kitapta da o var.
Kesinlikle tavsiyedir. Keyifli okumalar...
1940'lı yıllarda iki kardeşin tesadüfen bulduğu papirüsler hunharca dünyanın başka bölgelerine dağılmış, neticeten Latince, Yunanca, İbranice dillerindeki bu metinlerin bir kısmına yazarımız erişebilmiş ve bu kitap meydana gelmiş.
Haçlı ordusu Kudüs kapılarına dayanmış şehirde bir bilge adam Kıpti.
Halk Kıpti'ye sosyal değerler ile ilgili sorular soruyor. Yarına çıkacaklarından habersiz...
Soru-cevap sohbet üzerine kurulu bu kitabı hızlıca okuyabileceksiniz. Çünkü anlatımı o kadar yalın ki.
Tavsiyedir. Keyifli okumalar...
Bu kitabı okuyup da aklına (izlemişse tabi) Truman Show gelmeyen yoktur herhalde...
Baş karakterimiz Hüseyin. Kitabı okurken yüzde yüz aklını oynatmış dediğimiz bir Hüseyin.
Amcası, Hüseyin kasabada aile işlerinin başında kalsın istiyor. Hüseyin'in ise gönlü (babası ile olan çocukluk anılarına atfen) meyhane açmakta. Nitekim açıyor, işinde başarılı, hayatında mutlu da oluyor Hüseyin.
Bu duruma tahammül edemeyen, çiftlik işlerinin sorumluluğunu yeğenine bırakmak isteyen, Hüseyin'in yaşamayı arzuladığı hayatı değil de kendisinin dayattığı hayatı yaşamasını isteyen amca beyimiz bir tezgah kuruyor yeğenine. Hem de senelerce süren bir kurgu. Garibim Hüseyin'in yaşadığını sandığı hayatında kim var kim yoksa yansıma! Hiçbiri aslında hayatında değil. Hayatı da zaten kendisinin ve gerçek değil.
İyi niyetli, küçük dünyasında kendi halinde yaşayan Hüseyin'in insanlardan yardımını esirgemeyeceğine güvenip planlarını ona göre hazırlayan amca ve eşrafını yanıltmıyor Hüseyin bu arada. Gerçekten de başının derde gireceğini bile bile müşkül durumda olana el uzatıyor. Bu esnada ülke tarihimizin karanlık sularına da giriliyor yazar tarafından tabi.
En sonunda tüm gerçeği öğrenen Hüseyin'in herkesi bağışladığını düşündüğümüz bir anda okuyucuya çalım atılarak sürpriz son konulması da ayrı bir hoşluk olmuş.
O zaman Truman Show'da en sevdiğim replikle yazımı bitiriyorum:. "Günaydın! Olur ya belki sizi göremem; iyi günler, iyi akşamlar ve iyi geceler!"
Keyifli okumalar...
