"İsyanlar, hep eksilmişlerden geliyor. Ve hüzün eksilmiş olan yanlarımızın bir tamlaması gibi, adresi belirsiz öznelerde demir gibi dövülüyor. Sessizce beklemek, kendine sövmek, söylenmek olağan olan hiçbir şeyi değiştirmiyor. Bu eylemsizlik ile eylemin var olmasını beklemek, ancak bir aptallığın, gurur kelimesinin altındaki kabul edilişiyle mümkün olabilir."