zişan

Uykucu
+peki sen nasıl temizledin süveydanı? -ben onunla yaşamayı öğrendim. +nasıl? -bak bu siyah nokta kalbimizdeki süveyda, yani nice şeytanlar vardır ki meleklerin kavuşmasına vesile olurlar ve eğer isterlerse şeytanlar bile bir meleğe dönüşebilir. her şeyin aslı birdir çünkü. bu hayata nasıl başladığın ne yaptığın önemli değil, önemli olan nasıl bitirdiğin. +bunların hepsini sana gül mü öğretti -tek bir gül yaprağının sesi bile kulaklarını sağır etmeye yeter.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Uykucu
+peki sen, sen pişman mısın? -bazen. +o yüzden mi ebru yapıyorsun? -ebruyu öldürdüklerimi diriltmek için değil, içimde ölen bir şeyi diriltmek için yapıyorum. +hımm, neymiş o? -tasavvufta ona süveyda derler. kalbin tam ortasında bulunan kapkara bir lekedir. bazı günahlar saklıdır o lekenin içinde. insan hayatının amacını bulur ve gerçekleştirirse o süveyda da gözlerinden silinir, gider.
Uykucu
+benim konuşmam yedi yılımı aldı ya sen, sen kaç yıldır susuyorsun? - otuz yıl oldu.
her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği.
Kalbim ve Ben
hiz*
evet anlamıyorum seni anlayacak yerlerim çalışmıyor artık ama hissetsem yetmez mi? hissediyorum, canının yanışını hissediyorum canımın yanması gibi hissediyorum belki şaşırtacak sözcüklerim seni sevgimi hissettiremediğim anlar için beni affeder misin? sen affet ki sıra bana geçsin kızgınlıklarım geçmeyecek gibi sadece kendime değil sana olanlardan da bahsediyorum yok muydum içinde evet anlatmak zor anlamayan birine anlatmak daha zor ama dinlerdim ve hissederdim yetmez miydi belki de sormadığım içindir ama sebeplerim vardı benim de gerçek sebepler şimdi hangi taraftan tutacağım hangi sözcük iyileştirecek seni hangi şiir yansıtacak ruhunu şimdi ben nasıl dokunacağım sözcüklerine nasıl sarılacağım ruhuna nasıl dökeceğim gözyaşlarımı defterlerine senin gözyaşlarını nasıl sileceğim avuçlarımdan dua fısıldasam işe yarar mı sence ben O'na inanıyorum işe yarayacak saracağız ruhunu
Kalbim ve Ben