Zuhalk

Ah be can! İçimden çıkıp gitmene gönlüm el vermiyor. Sanki çamurda boğuldum gibi, sanki yokluğunda baya dağıldım gibi ve her zamanki gibi bir tarafımsa dağılıp parçalanmaya hemen hazır gibi... Sanki acı kambura bahşedilmiş bir nimet, cesaret sensizlikle başa çıkmamı sağlayan ganimet ve ben kibrimin yarattığı bir tufandan ibaret, ne gitme diyebiliyorum ne de hakkını helal et….