"Keşke daha fazla zamanımız olsaydı... Boş sokaklarda bisiklete binmek,oyun salonunda yüz dolar harcamak ve sırf sana en sevdiğim buzlu dondurmaları yedirmek için Staten Island feribotuna binmek istiyorum."
Ben de onun kulağına eğildim."Jones Plajı'na gidip dalgalara atlamak ve arkadaşlarımızla yağmurda oynamak istiyorum.Ama kötü filmler izlerken saçma şeylerden konuştuğumuz sessiz geceler de istiyorum."
Şarkı değişti ve yeni şarkı aşırı hızlı tempoluydu ama Rufus beni durdurup bir elini kalçama koydu."Dans et benimle."
Zaten dans ettiğimizi sanıyordum."Yanlış mı yapıyorum?"
"Harikasın.Ben yavaş dansı kastettim."
Sayfa 288 - şu an bu sahneyi hayal edip mutlu oluyorum·Kitabı okudu
Öleceğimiz gün beni hayata döndüren çocuğu öptüm.
"Sonunda!"dedi Rufus ona nefes alma fırsatı tanıdığımda ve bu kez o beni öptü."Neden bu kadar uzun sürdü?"
"Biliyorum, biliyorum.Üzgünüm.Bilmiyorum,senin sandığım kişi olduğundan emin olmam gerekiyordu ve bunun bize harcama lüksümüz olmayan zamanı kaybettirdiğini biliyorum ama ölmenin en iyi yanı senin arkadaşlığın oldu."
Sayfa 277 - SONUNDA MATEO SONUNDA AMA CİDDEN HARİKA BİR ZAMANDA ÖPTÜN·Kitabı okudu
"Üçe kadar sayalım mı?"diye sordu Mateo.
"Olur."
"Bir.İki..."
Mateo'nun elini tutup parmaklarımı onunkine geçirdim.Bana kıpkırmızı bir suratla baktı ve Lidia'nın elini tuttu.
"Üç"
"Fotoğraflarımı siyah beyaz yapıyorum çünkü onlar öldükten sonra hayatım renklerini kaybetti."
"Sen de onlarınkini unutmadan mı hayatını yaşıyorsun?" diye sordu Mateo.
"Kesinlikle."