"Bir tazıyı hızlılığından dolayı övüyoruz, tasmasından dolayı değil" insanı neden şatolarıyla, arazileriyle, altınlarıyla ölçüyoruz? Ruh güzel, yüceltilmiş ve tüm unsurlarıyla iyice donanmış mıdır? Kendiliğinden mi zengindir bu ruh, yoksa bir başkasınınkine mi bağlıdır?
Hastanın arkasındaki acıyı fark etmek yetmez acının arkasındaki hazzada ulaşmalı. İçten bir hissedişle, yani o hassas teraziyle tartmalı hayatı, hayali, dostluğu, yalnızlığı...