Zeynep Topki

Şimdi şiir bence senin yüzündür, Şimdi benim tahtım senin dizindir.
Reklam
“Sen en güzel vazgeçişim oldun… Ve bazı insanlar sevilmek için değil, insanın içinde iz bırakıp gitmek için gelir..”
" kırkına kadar ne aşk ne ölüm umrundadır insanın her şey hayvani bir intikam duygusuyla harcanır. "
Pembe bir akşam indi şehrin üstüne, Ben yine seni koydum içimde bir yere. Gül taneleri düşerken usul usul, Sustuğum her şey döküldü yere. Bir veda büyür bazen, Söylenmeyen cümlelerden. İnsan en çok, Tam da "kal" diyemezken gider birinden. Şimdi rüzgâr bile kırmızı, Gökyüzü griye yakın. Ben bir adım daha öğrendim: Ayrılık bazen sevdanın en sakin haliymiş..
Ben senin en çok gözlerini sevdim Kah çocukça mavi, kah inadına yeşil Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil
Reklam