Rahmetli babaannem halis bir Anadolu kadınıydı,hayatının son yıllarında yatalak olup iş göremez hale düştüğünde ister istemez eğlence kabilinden televizyon kanallarındaki pembe dizilere bakıyordu. O dizileri güçlü bir ahlaki vurguyla seyretti hep. Seyrettiklerini daima kültürünün süzgecinden geçirdi ve “Ekrandır, hayaldir,”demedi. Gavura “gavur” kötüye “kötü” dedi.
Siz kim olduğunuzu biliyorsanız, küreselleşme rüzgarı sizi üşütmeyecektir.
İş babaannelerimiz kadar halisane ve safiyane bir varoluşa tutunmakta. Ötesi her demde lafügüzaf!