Herkesin tek hedefi mutluluktu biz mutluluğu nesnelere kişiye ya da maddiyata aşka bağladık ancak mutluluğun tek bir yolu vardı o da eldeki imkanlarla yerine bilmekti.
Mektuplara yazardık ince ince tane tane . Günlü kırılmasın diye . Anlatirdik anlatirdik bitiremezdik şiir olurdu silerdik hikaye yapardık yetmezdi roman yapardık yinede sevdigimizi anlatmakla bitiremezdik.
Şuan sevgiler kirlenmiş kırılmış parçalanmış umutlar artık gerçeklere bile inanmıyor insanlar
Bulutlardi çiftçiyi umutlandıran bir damla yağmur hasada hayat veren beklenen geldi yağdı yağan yağmur değildi sanki . umuttu, sevinçti, hayatta, yaşama sevinciydi ben seni öyle bekledim .
Sensizliği bir anlatamadım. . Varlığına da alışamadım her zaman bir seyler eksik oluyor galiba sorun bende. Anlatamadım hissettiremedim. Varlığını ve yokluğunu
Güneş hep doğuda doğar
ancak doğu hep karanlık. Kar yağar yollar kapanır . Hastalar evlerinde ölür.
Yaz gelir Susuz kalır kurak vurur. Bir türlü o beklenen güneş doğmadı . Dağı bahane ettiler yol gelmedi . Kar yağıyor dediler su olur çeşme gelmedi . Hastane yaptılar yolu yoktu doktor gelmedi. Bir bitmedi bu çile . İstediğimiz bir yudum su hastaneye gitmek için yol .