Sema Ö.
@0Sema01
There is a remedy for everything except death.
Şu anda okuduğu kitap
Pythagorasçılık'ta hakiki mükemmel varlık yalnızca ruhtur. Madde ancak işlevsel bir öneme sahiptir. Soğuk, hareketsiz bir kütle olan madde, yalnızca ruhu dizginlemek, onun hapishanesi olmak için vardır. Miletli filozoflar ise tam tersine, yalnızca maddeyi bilirler; maddeye karşı çıkarılan ruhun sözünü bile duymak istemezler. Onlara göre 'ruh', tüm bedenlere özgü hareket etme ve değişme özelliğidir. Her bedenin bir ruhu vardır; özellikle de mıknatısın kudretli bir ruhu vardır, çünkü demiri çeker.
Pythagoras öğretisine göre insanın yeryüzündeki yaşantısı günahlar için cezalandırmaydı, insan bedeni ise ruhun hapsedildiği hapishane.
İnsan ruhu, insanın ölümünden sonra bir hayvana yerleşebilirdi. Pythagorasçılar, olur da talihsiz bir oğul, ölen babasını yer diye hayvan etini yemekten sakınırlardı.
Bu kurallar Yunanlılarınkinden o kadar farklıydı ki, Damasip onların oğluna anlatılmasına herhalde asla izin vermezdi. O kuralların arasında şöyleleri de vardı: Ceset pistir, insan toprağa gömülmez; toprak kutsaldır ve ceset onu kirletir. Ölü (Yunanlıların yaptığı gibi)yakılmaz; ateş kutsaldır, ölü onu kirletir. Cesedi açık bir yere bırakmak gerekir; vahşi hayvanlar ve karıncalar, yalnızca temiz ve kar beyazı kemikler kalıncaya kadar yesinler diye. Kemikler işte o zaman toprağa gömülebilirler.
Traklar cesaretleriyle ve savaşçılıklarıyla ün salmışlardı. Bununla birlikte Yunanlıların egemen sınıfları, Traklara karşı kibirli bir küçümseme ile yaklaşırlardı; Yunan olmayan herkesi Barbar olarak adlandırır, onları, doğanın köle olarak yarattığı varlıklar olarak görürlerdi. Yunanlılar Trakya'ya sık sık akınlar düzenler, kendilerine köle alırlardı.