Rukiye
@0_Ruki_0
Okudukça hayat buluyorum.
Şu anda okuduğu kitap
Çoğu insan, bir dostunu dinlerken çalan cep telefonuna cevap vermek ihtiyacı duyuyor. Telefon neden beklemesin? Hem bakalım telefondaki o ses, o konuşmayı bozmaya değer önemli bir söz edecek mi?
Reklam
Ses tonunda sevgilinin binbir türlü ruh hali saklıdır. Neşeli :Beni seviyor.
Durgun ve soguk : Benden bıktı, artık beni istemiyor.
Telefonun en cana yakın ama bir o kadar da hayal kırıklığı yaratan bir alet oluşu aşkla mümkündür. Sevdikleriyle uzun uzun konuşur, faturaları hiçe sayarlar. Onun sesini içine almakla var olur seven,onun sesi olmadığında ıssız kalıverir. Sevgilinin sesi yoksa telefonda endişe ruhu dövmeye başlar. Ya beni önrmsemiyorsa? Ya beni benim onu sevdiğim kadar sevmiyorsa?
Özgürlük için yapmamız gereken şey aslında basittir: arada, kapsama alanı dışında olmak. Sevgiliyi özlemek. Ona mektup yazmak. Uzun zamandır görmediğiniz dostları çat kapı ziyaret etmek. Bir kitabı, bir anı, bir sohbeti bölmeden yaşamak. Hayatın akışına kapılmak. Sensizliğe kulak vermek
Cebinizde telefonunuz varsa uzaklığın bir anlamı yoktur. Yeni teknolojinin en büyük numarası işte bu: zaman-mekan sıkışması.
Reklam