Behiye

Behiye
@0behiyee
INTP-T Mesele şu ki, yarın yine yaşamak gerekecek. Jean Teule
Neden??
önceden bu uygulamaya girdiğimde kitap alıntıları, eleştirileri,genel kültür vb. konular olurdu şimdilerde ise saçma sapan iletiler?? anlam veremiyorum ve bu konuda yalnız mıyım bilmiyorum.. sürekli ilgilenmiyorum seçeneğini seçmek sinir bozucu hâle geliyor filtreleme bölümünden ayarlasam bile ana sayfam yine bu tip gönderilerle dolu. 1000Kitap Destek1000Kitap Destek
1000Kitap
Reklam
ve ben zamanla unutup uzaklaşıyorum
insanın kendinden gitgide uzaklaşması ve yolun belirsizliğinde duraklayıp farkına varması mıdır, hayat? kalbimde öyle farklı his yaratıyor ki bu durum kendimde yabancılaşmak ne için vardım unutmak, masum isteklerimi,amaçlarımı yitirmek..hayatın içinde kaybolmak kadar klişe değil ki bu veya çözümü herkesin dilinde de değil..hissedilen duygular yalnızca bende saklıydı ve ben zamanla unutup uzaklaşıyorsam tekrar nasıl geri getirebilirim.. durduğum yerde tavana bakıp sorgulayarak ulaşabilir miydim ki? harekete geçmek içinse mentalim yetmiyor. sıkışıp kaldım,belirsizliğin ortasında..
Duygular
gerekirse de savruluruz
neden içimdeki sıkıntıyı anlatmak istediğimde buna yeltendiğimde önüme engel çıkar önceden anlayamıyordum..kendimi anlatıp biraz olsun rahatlamak istiyordum çünkü bir an önce hafiflemek istiyordum.Zamanla anladım ki ruhumun hafiflemesi için herhangi birine değil sadece kendime ihtiyacım vardı anlatmak mı istiyorum yazabilirdim sesimi duymak mı istiyordum kendime duyurabilirdim..yüklerimden kurtulabilirdim.Nasıl başaracağımı anladım anlamasına da anlatmayı isteyip anlatamadığım anlar hep içimde buruk kaldı,kalacak.Bunun çözümünü ne zaman bulurum bilemiyorum hayat yolunda ilerleyip görücez..kendime şans diliyorum hayatın dengesinde savrulmadan (gerekirse de savruluruz o ayrı) yolumu çizebileyimm.. beni bırak takıntılarım var insanlara yönelttiğim anlamsız sorular..beni terk et valla sorun olmaz hoşlanırım yalnızlıktan..bende bi problem var.
her yeni güne sanki yüzümde maske varmışçasına uyanıyorum hayatımdaki gerçekleri bi kenara bırakıp devam ediyorum ve bazen ruh kendini hatırlattığında gerçek zaman diliminde saniye sürerken benim için dakikalar boyu evet gün devam ediyo düşüncesine geçiyorum.
Yaş aldıkça mı olgunlaşır insan yoksa yaşadığı anlar mı olgunluğa kavuşturur? Elbette fikrimce ikincisi.Sekiz yaşındaki bir çocuğunda yirmi yaşındaymış gibi kararlar aldığına şahit olabiliriz,oluyoruz.Belki otuz belki kırk...kendi hâyal gücünüze göre baz alabilirsiniz pek bi önemi yok.Asıl önemli olan sekizinci yaşını doyasıya yaşayamayan ruhların varlığı.Otuzuncu yaşına gelmişse bile içinde ukte kalan o hep sekizinci yaşı..nasıl onarılabilir bu his? Unutulmaması gereken en önemli şeylerden biri ruha sahip olduğumuz.O hep bizimle, nasıl bir şey bilemiyoruz, anlamakta zorlanıyoruz ama o bizi hep anlıyor hep iyileştirmeye çalışıyor.Ruhunuzu beslemeyi ihmal etmeden içinizde hep varolan o sekizinci yaşınızı canlı tutun.Zaman kontrolsüz,bilinmez ve bu bilinmezlikte her anınızı ruhunuzu doyurduğunuzu bilerek hatırlayın,yaşayın.Kötü şeyler olmayacak değil evet hemen hemen her zaman olacak,engeller çıkacak bilindik şeyler..gelen her şeye gücünüzün yeteceğinin bilincinde olup kabullenirseniz gerçekten yaşamaya başlayacağınızı düşünüyorum.Başkalarını önemsemeye,tanımaya başlamadan önce kendi ruhunuza yakınlaşın tamamlayın iyice sarılın.İçinizdeki masumluğu yitirmeden,unutmadan yaşayacağınız nice günleriniz,aylarınız ve de yıllarınız olsun. B.
Duygu ve Düşünce