Yaş aldıkça mı olgunlaşır insan yoksa yaşadığı anlar mı olgunluğa kavuşturur?
Elbette fikrimce ikincisi.Sekiz yaşındaki bir çocuğunda yirmi yaşındaymış gibi kararlar aldığına şahit olabiliriz,oluyoruz.Belki otuz belki kırk...kendi hâyal gücünüze göre baz alabilirsiniz pek bi önemi yok.Asıl önemli olan sekizinci yaşını doyasıya yaşayamayan ruhların varlığı.Otuzuncu yaşına gelmişse bile içinde ukte kalan o hep sekizinci yaşı..nasıl onarılabilir bu his? Unutulmaması gereken en önemli şeylerden biri ruha sahip olduğumuz.O hep bizimle, nasıl bir şey bilemiyoruz, anlamakta zorlanıyoruz ama o bizi hep anlıyor hep iyileştirmeye çalışıyor.Ruhunuzu beslemeyi ihmal etmeden içinizde hep varolan o sekizinci yaşınızı canlı tutun.Zaman kontrolsüz,bilinmez ve bu bilinmezlikte her anınızı ruhunuzu doyurduğunuzu bilerek hatırlayın,yaşayın.Kötü şeyler olmayacak değil evet hemen hemen her zaman olacak,engeller çıkacak bilindik şeyler..gelen her şeye gücünüzün yeteceğinin bilincinde olup kabullenirseniz gerçekten yaşamaya başlayacağınızı düşünüyorum.Başkalarını önemsemeye,tanımaya başlamadan önce kendi ruhunuza yakınlaşın tamamlayın iyice sarılın.İçinizdeki masumluğu yitirmeden,unutmadan yaşayacağınız nice günleriniz,aylarınız ve de yıllarınız olsun.
B.